Chotków
Wie¶ licz±ca oko³o 820 mieszkañców, po³o¿ona na wschodzie gminy. W uk³adzie przestrzennym prezentuje przyk³ad ³añcuchówki z rozproszon± zabudow± kalenicow± i szczytow± w równoleg³ych ci±gach. W 1328 roku wie¶ wymieniana jest jako w³asno¶æ rodu von Nositz, we w³adaniu którego pozosta³a do po³owy XVI stulecia. W koñcu XVI w. w³a¶cielem Chotkowa zosta³ Henryk von Dohna a nastêpnie jego córka Jadwiga. Kolejnym w³a¶cielem maj±tku by³ Jerzy von Prosskau (pocz. XVIII w.). W 1732 r. maj±tek w Chotkowie przejêty zosta³ za d³ugi przez miasto Szprotawa. Dawniej wies zwana by³a Hartwigswalden (do 1945 r.), Jadwi¿yn (1945-48) i Ludwikowo (?).
qa
Warto zobaczyæ:
- Ko¶ció³ filialny p.w. Narodzenia NMP o wczesnogotyckim rodowodzie (druga po³owa XIII wieku), w pó¼niejszym okresie rozbudowany o prezbiterium (druga po³owa XV w.) i o wie¿ê (XVI w.). W wieku XVIII - XIX czê¶ciowo przemurowany. Budowla jednonawowa, salowa, murowana z polnego granitu i ceg³y z przylegaj±c± od po³udnia prostok±tn± wie¿±. O surowej architekturze i prostej bryle wyró¿nia siê detalem i wyposa¿eniem. We wnêtrzu na uwagê zas³uguje tryptyk Mistrza z Go¶cieszowic (pó¼nogotycki z pocz. XVI w.), obraz "Uwolnienie ¦w. Piotra" z oko³o 1600 roku, renesansowa kamienna chrzcielnica (druga po³. XVI w.), chór z 1568 roku, gotycka nagrobna p³yta z 1521 roku Stencela Milticza oraz inne p³yty renesansowe z XVI - XVII stulecia. Elewacje po³udniow± zdobi kamienny, trójlistnie wykrojony portal (XIII w.). Prezbiterium nakryte jest sklepieniem krzy¿owo - ¿ebrowym ze zwornikami nad sklepieniem sieciowym. Przy ko¶ciele znajduje siê cmentarz, który otacza mur kamienny z piêtrow± bram± nakryt± dachem czterospadowym.
- Renesansowy, piêtrowy dwór z po³owy XVI wieku, rezydencja obronna, otoczona prostok±tnie wa³em i murami z czterema kolistymi bastejami w naro¿ach. Pierwotny dwór obronny wzniesiono dla Nostitzów miêdzy 1440 a 1490 r. W 1559 r. maj±tek rodu von Nositz naby³ Fabian von Schoenaich i przebudowa³ pa³ac (po 1559 r.). Dwor okre¶lano wówczas jako "³adny, w pe³ni wykoñczony, otoczony wa³em i murem, wyró¿niaj±cy siê w¶ród siedzib szlachty ¶l±skiej". W 1709 roku budowla przesz³a dla hrabiego von Proskau zmianê elewacji na barokow± (zaakcentowanie fasady kamiennym portalem) i podwy¿szenie dwóch basteji do formy cylindrycznych wie¿, flankuj±cych rezydencjê i w takiej formie mo¿emy ogl±dac go dzisiaj, chocia¿ pozosta³e basteje z czasem popad³y w ruinê. Jeszcze w koñcu XIX w. przyst±piono do czê¶ciowej likwidacji dawnych umocnieñ wokó³ dworu: zasypano fosê i za³o¿ono na jej terenie po wschodniej stronie dworu niewielki park o charakterze krajobrazowym. Dwór za³o¿ony na planie prostok±ta jest budowl± murowan± z kamienia i ceg³y nakryt± dachem mansardowym z lukarnami. Czê¶æ pomieszczeñ na parterze i w piwnicy posiada sklepienia kolebkowe i kolebkowe z lunetami, jedno nakryte sklepieniem gwia¼dzistym. Zachowa³a siê barokowa stolarka okienna i drzwiowa oraz kominek. Na zewn±trz ca³o¶æ wystroju podkre¶laj± interesuj±ce elewacje, w tym portal g³ówny.
¬ród³a informacji:
S. Kowalski, Zabytki województwa zielonogórskiego, LTN, Zielona Góra 1987 i jagkub (www.wroclaw.hydral.com.pl) oraz strona internetowa gminy Brze¼nica www.brzeznica.com.pl .
Serwis powsta³ i funkcjonuje dziêki ¶rodkom finansowym Gminy wiejskiej Zielona Góra
